Concurso secundaria-Nerea M. (Bouza Brey)

Concurso secundaria- Iago F.R. (Bouza Brey)

Concurso secundaria- Aroa R.P. (Bouza Brey)

Tortugas marinas

¨El nombre científico de las tortugas marinas  son Caretta caretta (Linnaeus, 1758) de la familia de los quelonioideos (Cheloniidae ).

¨Las tortugas marinas son animales acuáticos y muy característicos por su gran y duro caparazón que las protege de los depredadores y las variaciones de temperatura. Viven en los océanos.

¨Estas tortugas marinas pueden vivir alrededor entre 150 y 200 años dependiendo de la especie. Además pueden alcanzar de los 27 a los 35 Km /h nadando en el mar. 

¨Dependiendo del tipo de tortuga, tanto terrestres, de agua  dulce o de mar, las tortugas cambian de alimentación, en este caso las tortugas marinas son omnívoras. Se alimentan mayoritariamente de corales que las provee de calcio, algas etc. y las más carnívoras, de pequeños invertebrados y pulpos.

 ·Las tortugas marinas tienen un crecimiento interrumpido durante toda su vida .Al nacer, las tortugas pueden pesar alrededor de 50g, en un año 2 Kg, a los 3 años 20 Kg y 300kg en la madurez (14años). La madurez sexual se alcanza entre los 6 y 15 años.                                   

·Los huevos tardan alrededor de 2 y 3 semanas en formarse dentro de la hembra. Además hacen un gran largo recorrido para buscar el sitio perfecto para incubarlos. Los lugares para el depósito de los huevos tienen que estar sin vegetación y a cierta distancia de la costa, ya que la marea alta podría llegar al lugar de incubación y arrastrar a los huevos. Luego, las tortugas escarban un hoyo de entre 40 cm. a 60 cm. en los que depositan de 50 a 100 huevos. La incubación puede durar entre 40 y 70 días.

Una de las cosas más curiosas de las tortugas marinas es que: pueden vivir más de cien años y pueden llegar a pesar más de 400 Kg.

Concurso secundaria- Sergio A. (Bouza Brey)

 

Concurso secundaria- Marcos L.E. (Bouza Brey)

O PERCEBE

 O percebe (Pollicipes pollicipes), tamén denominado mixote, é un tipo de artrópodos pertencente á clase dos cirrípides, estando en consecuencia ligado de lonxe cos cangrexos e as lagostas. Coñécense na actualidade arredor de 1.220 especies de percebes.

   Os percebes viven adheridos ás rochas en zonas moi batidas polo mar e formando grupos. Teñen dúas fases larvarias: a primeira larva denomínase nauplius, formando parte do plancto, flotando a onde o vento, as ondas, as correntes ou as  mareas as leven, tempo durante o cal muda. Esta fase dura sobre dúas semanas ata o momento da  metamorfose nunha nova larva ciprido, que é máis apta nadando. Os cipridos establécense nunha zona onde os signos ambientais denoten un entorno seguro e produtivo. Se non o atopan, as larvas morrerán.

   Cando atopan un sitio axeitado, a larva enraíza ela soa, primeiro a cabeza, na superficie, e de seguido comeza a se metamorfosear nun xove percebe. O corpo está formado por un pedúnculo carnoso (a que se aproveita para comer) e unha uña da que saen os cirros polos que se alimentan. O percebe típico desenvolve seis capas sucesivas para envolver e protexer o seu corpo. Durante o resto da súa vida, estará soldado ao chan, utilizando os seus tentáculos para capturar o plancto na época da posta. Os percebes, polo xeral, acostuman encontrarse na zona intermareal. A súa  captura é arriscada, xa que tense que facer manualmente aproveitando as baixadas do mar nas rochas.

   Os percebes son hermafroditas, alternando os roles masculinos e femininos no paso  do tempo. O percebe que fai de macho introduce os espermatozoos na cavidade do que fai de femia, que incubará os ovos no seu interior. Cando saen dos ovos pasarán por distintas fases larvarias ata fixarse ás rochas onde seguirán medrando.

   O percebe galego, é máis groso e escuro có de Marrocos e ten a uña máis averme- llada e con menos placas có de Canadá facendo que sexa dunha gran calidade. Des- taca o percebe do Roncudo, en Corme, e o de Sada pola súa calidade.

Concurso secundaria- Laura R.S.M (Bouza Brey)

O GOLFIÑO

 É un mamífero mariño, existen unhas 32 especies aínda que a máis coñecida é o “delfín mular” pode alcanzar ata tres metros de lonxitude.

• O seu nome científico é Delphinus delphis (Linnaeus,1758) da Fam.: Delphinidae.

• O seu nome noutros idiomas:

              - Español: Delfín

              - Inglés:  Dolphin

              - Francés: Dauphin

              - Alemán: Delphin

              - Italiano: Delfino

• Teñen un corpo adaptado a natación rápida. Na cabeza teñen un órgano esférico para a ecolocalización. As mandíbulas poden ser alargadas e con numerosos dentes, o seu cerebro é grande e desenrolado e a cor da súa pel é gris e máis clara no ventre.

• Cando está en liberdade habita en mares mornos na superficie.

• Vive en grupos que poden chegar ata centenares de exemplares.

• Alimentase de peixes que habiten no seu entorno.

• Os golfiños son especiais pola súa intelixencia, son cariñosos, solidarios son dóciles e se os aprenden poden facer grandes espectáculos na auga xa que poden saltar a unha gran altura.

Concurso secundaria- David P.P.V. (Bouza Brey)

O Arneirón

O Arneirón é un crustáceo da Familia Balanidae

Nome científico: Balanus perforatus (Bruguière, 1789)

Nome castelán: Bellota de mar

 

Tamaño:
De 3 a 6 mm.

Profundidade:
De 0 a -1 m.

Hábitat 
Sempre en zonas costeiras a moi pouca profundidade. Pode estar esporadicamente fora da auga. Sempre coloniza pedras, rochas, cunchas, e todo tipo de obxectos. Ten un corpo cónico e alto, formado por 6 placas. Fíxase ás rochas pola base. É de cor branco-grisáceo. Un opérculo da paso aos cirros, e aseméllase a un pico dun polbo. Aliméntase de plancto que entra polo opérculo, ao ser arrastrados pola corrente de auga dos seus cirros. Atópase en xeral, en todas as zonas rochosas